سلام

امیدوارم به خبری که تو وبلاگ گذاشته ایم توجه کرده باشید.

حالا می خوام نامه کودکی به امام زمان رو براتون بذارم. امیدوارم براتون جالب باشه

 

 


نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۲۸




خبر!      خبر!

شما کاربر عزیز می توانی در صورت تمایل نامه ای به امام زمان بنویسید

و به ایمیل این وبلاگ بفرستید تا ما آنرا در وبلاگ گذاشته تا دیگران هم از اجر آن برخوردار شوند نوشتن نام هم الزامی نمی باشد.

ایمیل:

akharin khojaste@yahoo.com


نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۲۵




حضرت رسول اکرم (ص):
«مَنْ ماتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمامَ زَمانِهِ ماتَ ميتَة جاهِلِيَّة»
هرکسي که بميرد، و امام زمان خودش را نشناسد ، به مرگ جاهليت از دنيا رفته است.

                                                  ×××××××××××××××

شرط دیدن نیست !

شرط ،کسب رضایت او است !

شرط به انتظار نشستن نیست !
شرط، در انتظار تلاش کردن است!

شرط ظهور ، دعا است
معنی ساده دعا یعنی خواستن !

شرط خواستن، انجام واجبات
ترک محرمات !

قرآن و عترت
فقد استمسک بالعروة الوثقی
و....
××××××××××××××××
پله اول تمرین خواستن:

یاد گرفتن
فهمیدن و رعایت کردن
اصول و فروع دین

×××××××××××××××
پله دوم خواستن :

.: صبر


نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۲۵




آنکه می گوید دوست ات می دارم

خیانگر غمگینی ست

که آوازش را از دست داده است.

                                                 ای کاش عشق را

                                                 زبان سخن بود

هزار کاکلی شاد

                         در چشمان توست

هزار قنادی خاموش

در گلوی من.

                                عشق را

                                 ای کاش زبان سخن بود


آنکه می گوید دوست ات می دارم

دل اندوخگین شبی ست

که مهتاب اش را می جوید.

                                              ای کاش عشق را

                                              زبان سخن بود

هزار آفتاب خندان در خرام توست

هزار ستاره ی گریان

در تمنای من.

                         

                               عشق را

                          ای کاش زبان سخن بود


نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۰۸




آغازگر هستی که گِل ما را به مهر سرنوشت، در تاروپود بودنمان خویش را رقم زد و این وجود خاکی نابالغ را به بلوغ عشق رهنمون نمود و امید را مسیر نورانی سرنوشتمان قرار داد تا به کوه راه ذلت تن نسپاریم و قدم نگذاریم. در مسیر هستی اگر به خویشتن آگاهی و بر آفاق احاطه نداریم در عوض خدایی داریم که همواره دستگیر و همراه ماست. پس ایمان بیاوریم که ارزشمندیم و می¬توانیم حرکت کنیم و از سنگلاخ زمان به سلامت عبور کنیم و برسیم به هرجا که باید... ماه جلوه¬گر است چون در شب تیره می¬تابد و آب گوارا است اگر پس از دیری تشنگی به آن دست یابیم و ... خداوند عادل در ترسیم هندسه¬ی عشق برای تمام انسانها از یک قلم بهره جسته است و اگر در میان موجودات خلق شده برجستگی و جلوه¬گری عاشقانه گروهی بیشتر است و آنان برگزیده عالمند دلیلی جز دلاوری در مقابله با نفس را در آنان نمی¬توان جست. حمد و ثنای بی پایان، خداوند متعال را باد که به حق او سزاوار حمد می¬باشد. او که راه راست را به وسیله محمد و آل او (ع) به ما نشان داد و ما را صراط حضرات اهل بیت عصمت و طهارت (ع) قرار داد و از نعمت ولایت حضرات اهل بیت عصمت و طهارت (ع) ما را بهرمند نمود. سپیده دم صبح ظهور حجت خدا، یوسف زهرا (ع) یعنی حضرت مهدی (ع) روز آرامش عالم هستی و سرور و خوشحالی اهل ایمان در تمام صحنه گیتی و روز برطرف شدن ظلمت شب طولانی غیبت و برطرف شدن پوشش تاریک جهل و جهالت در همه عالم می¬باشد. روزی که ناآرامی¬هایی که در تمام ذرات عالم که به وسیله ظلم و جنایت ستمگران ایجاد شده و برطرف گردد. در آن روز باشکوه گیاهان، درختان، بیابانها، کوهها، دشت و شهرها و دریاها آرامش پیدا خواهند کرد و عالم با تربیت ظهور حضرتش سامان می¬گیرد. روزی که مشارق تا مغارب زمین پر از عدل و داد می¬گردد. روزی که تسلط ستمگران برداشته می¬شود و دست رحمت الهی امام زمان (ع) بر سر بندگان الهی کشیده می¬شود. روزی که دست باکفایت حضرت مهدی (ع) نعمت¬های الهی را ظاهر می¬کند. روزی که حتی اهل قبرستانها و اهل قبور مؤمنین هم مسرور و خوشحال خواهند بود. امیدواریم که هرچه زودتر آن روز باعظمت و زمان باعزت فرا رسد و شاهد سرور و خوشحالی حضرات اهل بیت (ع) و تمام انبیاء و اولیاء و مؤمنین باشیم و از نعمت باعظمت ظهور حضرتش بهره¬مند گردیم و کفر و ظلمت نابود و پرچم حضرت مهدی در تمام جهان برافراشته شود.

نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۰۸




احاديث و روايات در فرهنگ اسلامي از ديرباز و همزمان با نخستين روزهاي طلوع خورشيد عالمتاب اسلام، جايگاه ويژه‌اي را به خود اختصاص داده و از اهميت والايي برخوردار بوده است تا جايي كه در فقه اسلامي در كنار قرآن، اجماع و عقل، يكي از منابع مهم فقهي محسوب مي‌شود. در ميان احاديث فراواني كه از زبان مبارك حضرات معصومين عليهم السلام بيان شده است، بخشي از آنها به «حديث قدسي» مشهور گشته‌اند كه علماي علم حديث شناسي و به تعبير دقيق‌تر «علم الحديث» در معرفي اين نوع از احاديث چنين گفته‌اند: «حديث قدسي عبارت از حديثي است كه پيغمبر از خداوند اخبار كند. بدين گونه كه معني و مضمون آن بر قلب پيغمبر القاء مي‌شود و پيغمبر با لفظ خود اداء مي‌نمايد، لذا در الفاظ آن تحدي و اعجازي نيست، به خلاف قرآن كه به الفاظ مخصوص وحي شده كه تغيير آن به لفظ ديگري جائز نيست و ديگران در آوردن مثل آن عاجزند.» حديث قدسي از نظر موضوع و محتوا در برگيرنده مباحث متنوع و گوناگوني است، از مواعظ و پند و اندرز گرفته، تا تاريخ انبياء و... از جمله مطالبي كه در خلال احاديث قدسي بدان اشاره شده، موضوع زندگي، ويژگي‌ها و حوادث دوران غيبت و ظهور امام زمان (ع) است كه در نوشتار حاضر به برخي از اين مطالب و موضوعات مهدوي اشاره شده است.
 
 
 
 
 

نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۰۸


اتفاقات و حوادث بعد از ظهور مهدي (ع)


دوران ظهور امام زمان (ع)، برخلاف دوران غيبت كه دوران رنج و مشقت بود و مردم عالم و به ويژه مؤمنان حقيقي و شيعيان آن حضرت از سوي سركشان و ستمگران متحمل رنج‌ها و سختي‌هاي بسيار مي‌شدند، ايام صلح و صفا و آرامش، فراواني نعمت، امنيت و آسايش، عبوديت و بندگي، خواري كفار و ستمگران و عزت و سربلندي مؤمنان و مستضعفان خواهد بود. دوراني است كه تحت فرمانروايي حجت بر حق خداوند، كسي را بر كسي ياراي ستم نيست و همگان از «شراباً طهورا»ي رفاه و آزادي به معناي حقيقي برخوردار خواهند بود و بدين گونه نمونه‌اي از بهشت ابدي در روي كره خاكي فرصت تحقق پيدا مي‌كند و احاديث قدسي تائيد كننده اين مدعاست: «... رسول خدا (ص) فرمود: وقتي در شب معراج به آسمان هفتم رسيدم، خداوند مرا ندا داد و فرمود: ... و به وسيله قائم از شما، زمين خود را آباد مي‌كنم كه تسبيح و تقديس و تكبير و تمجيد من در زمان او زيادتر مي‌شود و به وسيله او (مهدي قائم) روي زمين را از دشمنانم پاك مي‌كنم و اولياي خود را وارث زمين مي‌كنم و به وسيله او سخنان كافران را پايين مي‌آورم و كلمه من والاتر مي‌شود و به خاطر او من بندگان كشورها را دوست مي‌دارم و به خاطر او با مشيت خودم همه خزاين و دفينه‌هاي داخل زمين را بيرون مي‌ريزم و با اراده خودم او را به پنهاني‌ها و آشكارها آگاه مي‌كنم...» و در حديث ديگر: «... (از جانب خداوند) خطاب آمد: ... و اين نور آخري (مهدي «عج») حجت من است كه روي زمين را پر از عدل و داد مي‌كند و قلب مؤمنان را شفا مي‌بخشد.» و در حديث ديگر: «... و اين قائم را كه حلال مرا حلال و حرام مرا حرام نگه مي‌دارد، من به وسيله او از دشمنانم انتقام مي‌گيرم مهدي، راحت قلب اولياي من است. و اوست كه دل شيعيان تو را كه از جانب ظالمان و منكران و كافران در رنج و عذاب بوده شفا مي‌دهد.» بدين ترتيب با اراده قاهر الهي و به وسيله آخرين خليفه خداوند در زمين، بشريت، دوران آرامش و آسايش خود را آغاز مي‌كند و پس از قرن‌ها ناآرامي و ستمكشي، ايام شادماني رنجديدگان و مستضعفان فرا مي‌رسد و اين همان وعده الهي است كه در آيه پنجم از سوره مباركه قصص يادآوري شده كه: «و نريد انمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثين»

نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۰۸


برخي از علائم ظهور مهدي (ع)


ظهور موعود آسماني كه پيام آور رحمت و رافت و برپاكننده عدالت مي‌باشد، آرزويي است بس بزرگ كه تنها مختص شيعيان نبوده و تمامي معتقدان به اديان آسماني در انتظار تحقق آن بسر مي‌برند. چرا كه تنها با تحقق اين اميد و آرزوي بزرگ است كه بشريت پس از قرون متمادي مي‌تواند جمال سعادت را در اين جهان مشاهده كند و حياتي توام با صلح و آرامش را در اين كره خاكي تجربه نمايد. اما اينكه اين آرزوي ديرينه بشر چه زماني محقق خواهد شد، بر علم بشر پوشيده است و كسي را جز خداوند به لحظه وقوع آن آگاهي نيست. تنها چيزي كه از روايات و اخبار مي‌توان در اين زمينه استفاده كرد اين است كه علائمي براي زمان ظهور برشمرده‌اند كه با مراجعه به آنها مي‌توان تا حدودي به اين نكته اذعان كرد كه لحظه ظهور موعود آسماني چندان دور نبوده و در آينده‌اي نه چندان دور اين حادثه سترگ اتفاق خواهد افتاد. در احاديث قدسي نيز به اين مطلب اشاراتي شده و علائمي براي هنگامه ظهور ذكر گرديده كه از آن ميان، توجه به حديث قدسي زير خالي از لطف نيست: «... ابن عباس از رسول خدا (ص) نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتي من در شب معراج به آسمان‌ها رفتم و به مقام قرب رسيدم، خداوند ندا داد: «... اي محمد! به درستي كه علي بعد از تو خليفه و جانشين است و قومي از امت تو، با او مخالفت مي‌كنند اما بدانند كه بهشت بر كساني كه با علي مخالفت كنند و با وي دشمني نمايند، حرام است و من به زودي از صلب علي يازده نقيب بيرون مي‌آورم كه يكي از آنها آقايي است كه مسيح در پشت سر او نماز مي‌خواند و او روي زمين را پس از اين كه مملو از جور و ستم شده پر از عدل و داد مي‌كند. من گفتم: خداوندا، اين كار چه موقعي صورت مي‌گيرد؟ خداوند فرمود: وقتي كه علم واقعي از ميان مردم برداشته شود و جهل زيادتر گردد و خوانندگان قرآن زياد باشد ولي علما كم بشوند و فقها كمتر باشند و شعرا زيادتر شوند و فسق و فجور زيادتر بشود. مرد با مرد هم بستر شود و زن با زن. امنا و حكمرانان امت خائن باشند و ياري كنندگان آن حكمرانان به مردم ستم كنند. در آن هنگام من يك خسوف در مشرق و يك خسوف در مغرب به وجود مي‌آورم و سپس دجال در مشرق ظهور مي‌كند...» همانطور كه گفته شد با توجه به حديث فوق و احاديث مشابه مي‌توان اميدوار بود كه ايام ظهور حضرت مهدي (عج) چندان دور نيست. چرا كه توجه به مفاد اين حديث و اوضاع فعلي دنيا ثابت كننده اين مسئله است. سرگرداني مردم جهان، عدم توجه به معاني و مفاهيم قرآن كريم و در مقابل، اهتمام بيش از حد به ظاهر و قرائت اين كتاب آسماني، و وفور علماي بيسواد و درباري در عالم اسلام و از دست رفتن فقيهان عاليقدر كه مطابق روايات قلعه‌هاي اسلام‌اند، رواج بي‌بند و باري و فساد اخلاقي تا سر حد جنون نظير همجنس بازي و...، حاكمان خيانتكار كه بر امت اسلام در اقصي نقاط عالم حكمراني مي‌كنند و ثروت‌هاي مسلمانان را به كام بيگانگان مي‌ريزند و... همه علائمي هستند كه امروزه در سطح جهان به سهولت قابل مشاهده بوده و تائيدكننده مضامين حديث فوق است. از همين رو به نظر مي‌رسد دوران ظهور چندان دور نيست و برماست كه به قدر طاقت، خود را براي آن دوران آماده كنيم، هر چند تذكر اين نكته را هم ضروري مي‌دانيم كه تعيين زمان دقيق ظهور از جانب هر كس امري باطل و خلاف فرامين الهي و معصومين عليهم الاسلام است.

نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۰۸


پاداش مومنان در دوران غيبت مهدي (ع)


در فراز قبلي اين نوشتار، به اين مطلب اشاره كرديم كه دوران غيبت امام زمان (ع)، براي پيروان راستين آن حضرت (ع)، دوراني همراه با انواع و اقسام مشكلات و مصائب بوده و تنها آن دسته از شيعيان حقيقي اهل بيت عليهم السلام كه به راه ايشان ايمان حقيقي دارند مي‌توانند در اين دوران پر غوغا، صبر و شكيبايي پيشه كرده و اين سختي‌ها را پشت سرگذارند. ولي بايد دانست هر چقدر سختي‌ها و مشقات اين دوران شديد و سنگين باشد، پاداش و ثوابي هم كه در برابر آنها نصيب بندگان حقيقي و صابر خداوند مي‌شود، بي‌بديل و والاست. زيرا همان طور كه «افضل الاعمال انتظار الفرج» است، يقينا پاداش اين افضل اعمال نيز برتر از پاداش تمام اعمال ديگر خواهد بود. اين پاداش عظيم منتظران حقيقي، در حديث قدسي زير اين چنين مورد اشاره قرار گرفته است: «... مفضل بن صالح از جابر از امام باقر عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: زماني مي‌آيد كه امام مردم غايب مي‌شود. پس خوشا به حال كساني كه در آن زمان در امر امامت ما استوار بمانند. چون كمترين ثواب آنها اين است كه خداوند آنها را ندا مي‌دهد و مي‌فرمايد: اي بندگان و اي كنيزان من، شما به سر من ايمان آورديد و غيب مرا تصديق كرديد. پس من بهترين ثواب را به شما مژده مي‌دهم. شما بندگان و كنيزان من هستيد و بر من حق است كه عبادت‌هاي شما را قبول كنم و از تقصيرات شما بگذرم و به خاطر شما به بندگان باران نازل مي‌كنم و به خاطر شما بلاها را از بندگانم دفع مي‌كنم. اگر شما نبوديد هر آينه من عذاب خود را بر آنان نازل مي‌كردم.»
 
 
 

نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۰۸


حوادث و ويژگي‌هاي دوران غيبت


از سال 329 هجري، در تاريخ امامت شيعه دوراني آغاز شد و تاكنون ادامه دارد كه از آن با عنوان «غيبت كبري» ياد مي‌شود. مهمترين خصوصيت و ويژگي اين دوران عدم ظهور (و نه حضور) امام معصوم در ميان جامعه اسلامي است. اين دوران كه تا زمان ما شامل يازده قرن و به تعبير ديگر 1100 سال شده و معلوم هم نيست تا چه زماني ادامه يابد، به واقع دوران غربت و مظلوميت مسلمانان و بالخصوص شيعيان است. دوراني بسيار سخت و تنش‌زا و همراه با انواع و اقسام زحمات جسمي و روحي و مادي و معنوي، كه در عين حال دوران آزمايش و امتحان بوده و سبب جدا شدن صفوف مومنان حقيقي از منافقان و كفار مي‌گردد. در برخي از احاديث قدسي بدين دوران پر مشقت اشاراتي شده و از پاره‌اي از حوادث ناگوار اين دوران ياد شده است. از جمله در حديث سابق الذكر پيرامون لوح آسماني پيامبر اكرم (ص) در نزد حضرت زهرا (س) از قول جابر، چنين مي‌خوانيم: «... جابر گفت: من خداوند را شاهد مي‌گيرم كه در لوح، اين مطالب نوشته شده بود:... در زمان (غيبت مهدي) اولياء من خوار مي‌شوند... آنها كشته مي‌شوند و آنها را مي‌سوزانند و هميشه آنها از دشمنانشان مرعوب و ترسناك مي‌شوند. زمين با خون آنان رنگين مي‌شود و در ميان خانواده آنان ماتم و شيون مي‌اندازند. آنها اولياي واقعي من هستند...» از عبارات فوق استفاده مي‌شود كه دوران غيبت، دوران سختي‌ها و مشقات است و نه دوران تن پروري و شادكامي، و مومنان و اولياي حقيقي خداوند كساني هستند كه اين سختي‌ها را متحمل شده و از سر مي‌گذرانند و همين تحمل سختي‌هاست كه آنها را اميدوار از اعماق وجود خود، خواهان طلوع خورشيد ظهور امام (ع) شده و صميمانه منتظر فرج و گشايش باشند و براي ظهور آخرين حجت الهي خاضعانه دعا كنند.

نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۰۸


مهدي (ع)، منتقم خون امام حسين (ع)


بدون ترديد حادثه دردناك عاشوراي سال 60 هجري، كه در آن يكي از پاك‌ترين انسان‌هاي هستي و فرزند گرامي و برومند پيامبر اكرم (ص)، حضرت امام حسين (ع) به همراه جمعي از اصحاب باوفاي خود به شهادت رسيد، تلخترين حادثه‌اي است كه بعد از رحلت پيامبر اكرم (ص) در عالم اسلام روي داد و براي ابد آزادگان جهان را در اندوهي جانكاه فرو برد. پس از آن حادثه هولناك، همواره يكي از آرزوهاي شيعيان خاندان رسالت اين بوده كه به نوعي انتقام اين جنايت بي‌بديل از مسببان و عاملانش ستانده شود. هر چند پس از نهضت كربلا تلاش‌هايي در اين جهت از جانب دوستداران اهل بيت عليهم السلام صورت گرفت ولي مطابق احاديث اسلامي، انتقام حقيقي اين ماجرا تنها با ظهور امام زمان عليه السلام گرفته خواهد شد و تنها وجود مقدس حضرت مهدي (ع) است كه شايسته عنوان «منتقم حسين (ع)» مي‌باشد از همين روست كه در دعاي شريف ندبه، اين عبارت را با آرزوي تمام و از صميم دل و جان بر زبان جاري مي‌كنيم كه: اين الطالب بدم المقتول بكربلاء و اين موضوع نيز از جمله مطالبي است كه در احاديث قدسي مورد اشاره واقع شده، كه از جمله مي‌توان به حديث زير اشاره كرد: «... ابوحمزه ثمالي از امام باقر (ع) نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتي حضرت امام حسين عليه السلام كشته شد، ملائكه شيون و زاري كردند و گفتند: اي خداوند و مولاي ما، آيا از كسي كه برگزيده تو و فرزند برگزيده تو را كشته غفلت مي‌كني؟ از جانب خداوند وحي آمد: اي ملائكه من! خوشحال باشيد، قسم به عزت و جلالم، من از قاتلين حسين انتقام خواهم كشيد... بعد هم پرده غيبي كنار رفت و ملائكه، اماماني را كه از صلب حسين بودند ديدند و خوشحال شدند و ديدند كه يكي از آنها برخاسته نماز مي‌خواند. پس خداوند فرمود: من با اين قائمم، انتقام خون حسين را خواهم گرفت.»

نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۰۸


ويژگي‌ها و خصال حضرت مهدي (ع)


امام زمان (ع) به عنوان آخرين حجت خداوند در زمين و كسي كه مأموريت برپا داشتن عدالت حقيقي را برعهده دارد، از ويژگي‌ها و خصالي برخوردار است كه تنها شايسته و برازنده اوست و كس ديگري را در اين خصال ياراي مشاركت با او نيست مگر انبياء الهي و ائمه معصومين عليهم السلام، در پاره‌اي از احاديث قدسي ضمن اشاره به مطالبي از قبيل امامت و وصايت آن حضرت (ع) به اين ويژگي‌هاي آسماني اشاره شده: «... ابوعبدالله (ع) (امام صادق) فرمود: روزي جابر بن عبدالله انصاري با پدرم تنها بودند، من هم حضور داشتم. پدرم به جابر گفت: اي جابر، به من از لوحي خبر بده كه تو در نزد مادرم فاطمه دختر رسول خدا (ص) ديده‌اي... جابر عرض كرد: خداوند را شاهد مي‌گيرم كه من روزي به نزد فاطمه دختر رسول خدا (ص) وارد شدم تا تولد حسين (ع) را به وي تهنيت بگويم. در دست ايشان يك لوح سبز رنگ ديدم. من تصور كردم كه از زمرد است و در داخل آن لوح، نوشته‌هاي سفيدي ديدم كه شبيه نور خورشيد بودند و مي‌درخشيدند... حضرت (س) به من فرمود: اين لوحي است كه خداوند به رسولش محمد (ص) هديه كرده است كه در آن نام شوهرم علي و نام دو فرزندانم (حسن و حسين) و نام ساير امامان از نسل من نوشته شده است... بعد جابر گفت: من خداوند را شاهد مي‌گيرم كه در لوح، اين مطالب نوشته شده بود: بسم الله الرحمن الرحيم، اين كتابي است از جانب خداوند عزيز و حكيم براي محمد نبي‌اش و نورش و سفيرش... و من (خداوند) اين امامت را با دادن (م ح م د) به حسن (عسكري (ع)) تكميل مي‌نمايم او رحمت براي همه جهانيان است. در او كمال موسي و روشني عيسي و صبر ايوب هست...»

نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۰۸


وصايت و امامت حضرت مهدي (ع)


پيامبر اكرم (ص) در طول حيات پر بركت خويش به مسئله جانشيني بعد از خود عنايتي تام و تمام داشته و در موارد گوناگون، اين مطلب و اسامي جانشينان و امامان بعد از خود را متذكر مي‌شده‌اند. البته اين موضوع در احاديث قدسي نيز مورد يادآوري و تأكيد قرار گرفته است و از آنجا كه امام زمان (ع) به عنوان آخرين جانشين پيامبر (ص) از جانب ايشان معرفي شده بودند در احاديث قدسي نيز به موضوع امامت و وصايت آن حضرت (ع) تصريح گرديده كه از اين ميان حديث زير قابل توجه مي‌باشد: «... سلامه از ابوسليمان، چوپان رسول خدا (ص) نقل كرده كه گفت: من از رسول خدا (ص) شنيدم كه فرمود: وقتي در شب معراج به آسمان رفتم، خداوند جل جلاله به من فرمود: ... اي محمد، من تو و علي و فاطمه و حسن و حسين و امامان از نسل آنها را از نور خود آفريدم و ولايت شما را به همه اهل آسمان‌ها و زمين عرضه كردم. هر كس آن را قبول كند در نزد من مؤمن است و هر كس انكار كند كافر مي‌باشد... اي محمد آيا مي‌خواهي آن امامان بعد از خود را ببيني؟ گفتم: بلي اي خداي بزرگ! خطاب آمد: پس به سمت راست عرش نگاه كن، وقتي كه نگاه كردم ديدم علي، فاطمه، حسن، حسين و علي بن حسين و محمد بن علي و جعفر بن محمد و موسي بن جعفر و علي بن موسي و محمد بن علي و علي بن محمد و حسن بن علي و مهدي كه در ميان انوار زيادي مي‌درخشيد، به حال ايستاده نماز مي‌خوانند و در ميان آنها نور مهدي از همه درخشان‌تر است...»
 
 
 
 

نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۵/۰۸