مسرور كردن مؤمنين و دوستان و شيعيان آن حضرت.

تكليف ديگر،خوشحال كردن مؤمنان و دوستان و شيعيان آن حضرت است كه موجب خشنودي آن حضرت خواهد شد.خوشحال كردن مؤمن به شيوه ها و طرق و اسباب گوناگون و بسياري ممكن است. به عنوان مثال:با برطرف نمودن مشكلات و ناراحتي ها و سختي هاي او يا برآوردن حوائج و خواسته ها و شفا و درمان بيماري او و شفاعت و دعا در حق او و احترام و اكرام نمودن و ياري و نصرت رساندن به او و اقربا و دوستانش نظير اهل و عيال و فرزندان او. كمك و ياري رساندن به مؤمن مي تواند عرضي،مال يا جاني باشد. اگر انسان در اين كمك و ياري خود،خشنودي و سرور حضرت حجت را نيت و قصد كند به قطع و يقين با خشنودي و سرور آن مؤمن خشنودي و سرور حضرت حجّت نيز تحصيل مي شود. امام صادق(ع)فرمودند:احدي از شما گمان نكند اگر مؤمني را شاد نمود،فقط او را شاد نكرده،بلكه به خدا سوگند!ما را شادمان نموده است. بلكه به خدا سوگند!رسول خدا(ص)را شادمان ساخته است.


نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۳/۲۶




مقدم داشتن خواستۀ آن حضرت بر خواسته هاي خود 
يكي ديگر از تكاليف مؤمنان مقدم داشتن خواستۀ امام زمان(عج)بر خواستۀ خويش است. مؤمن بايد هميشه و در همۀ زمانها و مكانها خواستۀ آن حضرت را بر خواستۀ خود مقدم بدارد و پيوسته جوياي رضاي او باشد. شخص مؤمن در مورد هر امري كه مي خواهد به آن اقدام نمايد بينديشد كه آيا موافق نظر و خواستۀ آن حضرت و رضاي او است يا خير؟ پس چنان:موافق رضاي او باشد،آن را به جا آورد آن هم تنها براي مخالف رضاي او،نه به خاطر رضاي خويش و هواي نفس خود و اگر مخالف رضاي حضرت باشد آن امور را رها كرده واگذارد و با خواستۀ خود مخالفت كند تنها براي آنكه رضاي او را به دست آورد:بي شك كسي كه اينگونه باشد،مورد توجه خاص آن حضرت قرار گيرد و محبوب ايشان خواهد شد و آن بزرگوار از او به نيكي ياد كرد. راوي به امام صادق(ع)عرض مي دارد:(آقاي من چه بسيار ذكر سلمان فارسي را از شما مي شنوم،امام صادق(ع)فرمودند:نگو سلمان فارسي،بلكه بگو،سلمان محمدي.آيا مي داني علت ياد زياد من از سلمان چيست؟راوي گفت:خير،آن حضرت فرمودند: به خاطر سه ويژگي:اول آنها:مقدم داشتن خواستۀ اميرالمؤمنين بر خواستۀ خودش. دوم:دوست داشتن فقرا و برگزيدن آنان بر اهل ثروت و مكنت. سوم:دوست داشتن علم و علما. به راستي كه سلمان بنده اي صالح و موحد و مسلمان بود و از مشركان نبود.

نویسنده : مبــیــنــا
تاریخ : ۱۳۸۸/۰۳/۲۶