توقيع به نامه هاي حضرت حجت(عج)گفته مي شود: كه توسط چهار تن نايبان خاص ايشان در زمان غيبت صغري به دست شيعيان مي رسيد. توقيعات آن حضرت عبارت است از دست خط مبارك ايشان كه خطاب به جمعي از شيعيان وكلا يا مواليان اختصاص مي يافت كه به اختصار به چند مورد از اين توقيعات اشاره مي شود:
1- توقيع بر تحريم ذكر اسم آن حضرت،كه فرمودند: در محافل بنشينيد و ذكر مرا به ميان آوريد اما اسمي از من نبريد و اين از نظر تقيه بود چون بني عباس براي نابودي آن حضرت به خاندان علوي و سادات فاطمه حمله مي كردند و آزارشان مي دادند و لذا چنين توقيعي صادر شد.
2- توقيع در باب تكذيب ذكر وقت ظهور امام؛تا هيچكس نتواند مدعي مهدويت شود و خود را نايب حضرت مهدي(عج)معرفي كند لذا از اين توقيع صادر شد:
وَ اَمَّا ظُهُورُ الْفَرَجِ،فَاَِّنهُ اِلي الله وَ كَذِبَ الْوَقاتُونَ يعني:و اما ظهور فرج، بسته به ارادۀ خداست و آنان كه وقت تعيين مي كنند دروغ مي گويند.
3- توقيع در باب راويان حديث؛كه مي فرمايند:
وَ اَمَّا الْحَوادِثُ الْواقِعَهُ فَارْجِعُوا فيها اِلي رُواهِ حَديثِنا،فَاِنَّهُمْ حُجَّتي عَلَيْكُمْ وَ اَنَا حُجَّهُ الله.
يعني: و اما پيش آمدهايي كه در آينده رخ خواهد داد،دربارۀ آنها به راويان حديث ما رجوع كنيد،زيرا آنان حجّت من بر شمايند و من حجت خدايم.
4- توقيع دربارۀ تكذيب مدعيان دروغين و توقيات ديگر.
1- توقيع به معناي دستخط فرمانروا.
2- زندگاني حضرت صاحب الزمان(عج) تأليف حسين عماد زاده،ص259.
تلخيص از كرامات مهدي(عج)گردآورنده واحد تحقيقات مسجد مقدس جمكران.