امام زمان (ع) به عنوان آخرين حجت خداوند در زمين و كسي كه مأموريت برپا داشتن عدالت حقيقي را برعهده دارد، از ويژگيها و خصالي برخوردار است كه تنها شايسته و برازنده اوست و كس ديگري را در اين خصال ياراي مشاركت با او نيست مگر انبياء الهي و ائمه معصومين عليهم السلام، در پارهاي از احاديث قدسي ضمن اشاره به مطالبي از قبيل امامت و وصايت آن حضرت (ع) به اين ويژگيهاي آسماني اشاره شده:
«... ابوعبدالله (ع) (امام صادق) فرمود: روزي جابر بن عبدالله انصاري با پدرم تنها بودند، من هم حضور داشتم. پدرم به جابر گفت: اي جابر، به من از لوحي خبر بده كه تو در نزد مادرم فاطمه دختر رسول خدا (ص) ديدهاي...
جابر عرض كرد: خداوند را شاهد ميگيرم كه من روزي به نزد فاطمه دختر رسول خدا (ص) وارد شدم تا تولد حسين (ع) را به وي تهنيت بگويم. در دست ايشان يك لوح سبز رنگ ديدم. من تصور كردم كه از زمرد است و در داخل آن لوح، نوشتههاي سفيدي ديدم كه شبيه نور خورشيد بودند و ميدرخشيدند... حضرت (س) به من فرمود: اين لوحي است كه خداوند به رسولش محمد (ص) هديه كرده است كه در آن نام شوهرم علي و نام دو فرزندانم (حسن و حسين) و نام ساير امامان از نسل من نوشته شده است...
بعد جابر گفت: من خداوند را شاهد ميگيرم كه در لوح، اين مطالب نوشته شده بود: بسم الله الرحمن الرحيم، اين كتابي است از جانب خداوند عزيز و حكيم براي محمد نبياش و نورش و سفيرش... و من (خداوند) اين امامت را با دادن (م ح م د) به حسن (عسكري (ع)) تكميل مينمايم او رحمت براي همه جهانيان است. در او كمال موسي و روشني عيسي و صبر ايوب هست...»
